فرشاد ناصری فر

این وبلاگ با هدف انتشار دانش تامین اجتماعی و به اشتراک گذاری علاقه مندی های شخصی در حوزه های مختلف از جمله سازمان تامین اجتماعی ؛ فناوری اطلاعات ، اموزش قوانین ،اخبار و روزنوشت های شخصی ایجاد شده است

فرشاد ناصری فر

این وبلاگ با هدف انتشار دانش تامین اجتماعی و به اشتراک گذاری علاقه مندی های شخصی در حوزه های مختلف از جمله سازمان تامین اجتماعی ؛ فناوری اطلاعات ، اموزش قوانین ،اخبار و روزنوشت های شخصی ایجاد شده است

فرشاد ناصری فر
کارشناس سازمان تامین اجتماعی (از 1391)
واحد نامنویسی و حسابهای انفرادی
شعبه شوش - خوزستان

پیام های کوتاه
  • ۲۷ ارديبهشت ۹۷ , ۱۱:۱۹
    باتری

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «اطلاعات» ثبت شده است

سندروم «عطش کاذب برای دریافت اطلاعات»


فرض کنید بیماری به پزشکی مراجعه می کند و پزشک پس از معاینه می گوید به احتمال هشتاد درصد، بیماری A را داری؛ اما ممکن است بیماری B یا C هم باشد البته ها! نشانه های اندکی از آن ها نیز به علائمت تشابه دارد! یک آزمایش گران قیمتی وجود دارد که اگر آن را بدهی، معلوم می شود که آیا بیماری B یا C را داری، البته این آزمایش کمکی به تشخیص و اطمینان از بیماری A نمی کند! درمان این بیماری ها نیز با یکدیگر متفاوت است و به یکدیگر کمکی نمی کنند. نظرت چیست؟ آزمایش را بنویسم یا نه؟ به نظر شما بهتر است بیمار چه کار کند؟ آزمایش گران قیمت را بدهد یا خیر؟ 


پژوهش مشابهی در سال 1988 انجام شده است که می گوید هشتاد درصد افراد می گویند بهتر است این بیمار، آزمایش را بدهد هر چند خیلی گران باشد و بی فایده! چرا؟ خطای شناختی به نام خطای اطلاعات (Information Bias) وجود دارد که علت این انتخاب است. این خطا می گوید هر چه اطلاعات بیشتر، بهتر، هر چند ممکن است این اطلاعات کاملا بی ربط بوده و به تصمیم ما کمکی نکند. 


داشتن اطلاعات بیشتر به طور کلی امر مثبتی است اما از آنجا که همه ما منابع محدودی داریم، طبیعتا بهتر است آن ها را برای رسیدن به اهدافمان خرج کنیم. شاید یکی از ریشه های این خطا، انفجار اطلاعات باشد. انبوهی از اطلاعات هر روز تولید می شود و این باعث می شود که در معرض انواع اطلاعات قرار بگیریم و فکر کنیم که برای تصمیم گیری باید به همه آن ها اشراف داشته باشیم. 


یکی دیگر از دلایل شاید نداشتن اهداف روشن و مشخص باشد. مدیری که نداند مساله اش دقیقا چیست، همکارانش را دنبال نخود سیاه می فرستد! کارمندانش اطلاعاتی می آورند که تاثیری روی تصمیم گیری و پاسخ به پرسش اصلی ندارد. یا مثلا وقتی لیست خرید مشخص و نوشته شده ای نداریم و وارد یک فروشگاه هایپرمارکت بسیار بزرگ می شویم، اطلاعات بسیار زیادی در مورد چیزهایی که اصلا به دنبالش نبودیم بدست می آوریم. همه جای آن پر است از علائم حراج و تخفیف و قیمت های استثنایی! طبیعتا بسیار وسوسه انگیز است و نتیجه اش می شود اینکه با کیسه های خرید اضافی که نیازی به آن ها نداشتیم و جیبمان را خالی کرده اند، از فروشگاه خارج می شویم! 


☑️⭕️تجویز راهبردی:

چه می شود کرد؟ متاسفانه مبارزه با این خطا کار دشواری است. چرا که به عقیده اغلب افراد هر چه اطلاعات بیشتر، تصمیم گیری بهتر! به همین خاطر است که زیاد شنیده می شود: حالا آن گزارش را هم بفرست شاید کمک کند! شاید این چند پیشنهاد کمک کند:


1- تیپ شخصیتی خود را بشناسید. برخی از افراد ذاتا شهودی تصمیم می گیرند و برخی مبتنی بر واقعیات و اعداد و ارقام. حالا افراد دسته دوم (غیرشهودی ها)، خود به دو دسته تقسیم می شوند: آن هایی که زیاد تردید می کنند و خیلی سخت تصمیم گیری می کنند، آن هایی که راحت تر تصمیم گیری می کنند، اگر از دسته کسانی هستید که مبتنی بر واقعیات تصمیم گیری می کنید و سخت به تصمیم می رسید، بدانید که عطش شما برای دریافت اطلاعات نه برای تصمیم گیری بهتر که ناشی از تیپ شخصیتی شماست و ریشه روانشناسانه دارد.


2- پرسش و مساله اصلی خود را شفاف کنید. اگر مساله شما روشن باشد، آنگاه می توانید بفهمید که چه اطلاعاتی واقعا شما را به تصمیم بهتر می رساند و چه اطلاعاتی صرفا ناشی از سندروم عطش کاذب است.


3- یک مرز نخود سیاه تعریف کنید. در زمان جمع آوری اطلاعات هر از چندگاهی از خود بپرسیم آیا از این جا به بعد دارم دنبال نخود سیاه می گردم (اطلاعات به ظاهر مربوط اما بی فایده و بی تاثیر بر کیفیت تصمیم). فراموش نکنیم جمع آوری اطلاعات برای یک تصمیم گیری امری الزامی است. اما از زمانی به بعد دیگر فایده اقتصادی ندارد یعنی منافعش کمتر از هزینه هایش می شود.


نکته آخر اینکه قبول کنیم دنیا هیچگاه خالی از عدم قطعیت و ناشناخته ها نیست. هیچ کس نمی تواند به قطعیت صد در صد برسد. خداوند توصیه کرده است که بعد از جمع آوری اطلاعات از طریق اخذ مشورت از دیگران و رسیدن به جمع بندی (تصمیم گیری) به او توکل و نتیجه کار به او سپرده شود . ترکیبی زیبا از «خرد شخصی و جمعی» از یک سو و «اتکا به قدرتی برتر» از دیگر سو. 



✅نوشته مشترک وحید شامخی و مجتبی لشکربلوکی/ شبکه استراتژیست

asriran.com

@MyAsriran

۰ نظر ۱۹ مرداد ۹۶ ، ۱۲:۲۵
فرشاد ناصری فر

راه پله: راه‌پله یکی از مهم‌ترین قسمت‌های یک ساختمان است. معمولا دیوار کنار راه‌پله در منازل تبدیل به زمینه‌ای برای قرارگیری بسیاری از رویدادهای مهم خانوادگی می شود، نصب عکس مراسم رسمی در دوران مدرسه یا عکس‌های روز عروسیو یا شاید تابلو های هنری!
راه‌پله به‌عنوان یکی از پرکاربردترین قسمت‌های ساختمان حسی از حرکت را در آن ایجاد می‌کند. بی‌دلیل نیست که
معماران و طراحان دکوراسیون داخلی زمان زیادی را صرف طراحی پله‌ها می‌کنند و برای کسانی که این فضاها را خود می‌سازند این فعالیت کاری کاملا لذت‌بخش است.
در زیبایی یک پله دو عنصر طراحی و ساخت بسیار مهم هستند. طراحی باید به گونه‌ای انجام شود که راه‌پله هم زیبا و هم ایمن باشد.
البته مسائلی در طراحی راه‌پله ممنوع هستند. مانند: شیب زیاد، باریک‌بودن کف پله‌ها، ارتفاع و عمق غیریک‌نواخت پله‌ها.
با چیدانه همراه شوید و نگاهی به برخی از ملاحظات موجود در طراحی و ساخت یک راه‌پله راسته ساده و زیبا بیاندازیم.

 

راهنمای طراحی راه پله

راه‌پله راسته

پله‌ای که چرخش، پیچ، و یا چیزی شبیه به این ندارد. فقط در یک خط مستقیم حرکت می‌کند و از یک طبقه پایین‌تر به یک طبقه بالاتر می‌رود و یا برعکس.اگرچه ما بیش‌تر در مورد پله‌هایی که پیشانی (قسمت عمودی پله) آن‌ها بسته است صحبت می‌کنیم، اما پله‌ای که در عکس می‌بینید پیشانی بازی دارد. برخی از آپارتمان‌ها قابلیت چنین طراحی را ندارند چراکه این ترس وجود دارد که کودکان کوچک ممکن است سر خورده و از میان پله‌ها به زمین بیافتند.
نکته جالب این است که این پله علاوه‌بر داشتن پیشانی باز، آیین‌نامه‌ها نیز را به خوبی رعایت کرده است. اما ۷ راه پله منحصر به فرد در برترین ساختمان های ایران بسیاری از این استادارها را به چالش می کشند.

اصول طراحی راه پله

همان‌طور که اشاره شد، راه‌پله یک عنصر معمارانه است که وظیفه‌اش رفت‌وآمد راحت افراد میان طبقات مختلف است. با وجود راه‌پله‌هایی خاص با طراحی‌هایی منحصربه‌فرد، پله باید به نحوی طراحی شود که افراد به هیچ وجه در معرض خطر سرخوردن نباشند.

نکات در مورد طراحی راه پله

زاویه شیب پله را درست انتخاب کنید

اولین کاری که باید انجام دهیم تعیین ابعاد راه‌پله است. ارتفاع کلی (فاصله میان طبقه اول و طبقه دوم) را به قسمت‌های مساوی تقسیم می‌کنیم و هر کدام نباید بیش‌تر از ۲۰ سانتی‌متر باشد (حداکثر ارتفاع جایز طبق آیین‌نامه بین‌المللی خانه‌های مسکونی  یا IRC).
سپس باید طول کلی پله (فاصله افقی که یک رشته می‌پیماید) را تعیین کنیم که در مثال ما ۳.۵ متر است. اکنون می‌دانیم که به فضایی نیاز داریم که حداقل ۹۰ سانتی‌متر عرض (حداقل عرض ممکن طبق آیین‌نامه) و ۳.۵ متر طول (به‌علاوه پاگرد‌های پایین و بالا) دارد. ما هم‌چنین می‌دانیم که زاویه پله نباید خیلی کم و خیلی زیاد باشد تا فرد بتواند به‌راحتی بالا و پایین برود.

اصول طراحی راه پله

تناسبات پله را رعایت کنید

به جزئیات چیدمان بالا نگاه کنید و ببینید چگونه ابعاد کف پله‌ها (سطح افقی که روی آن پا می‌گذاریم) و پیشانی‌ها (قسمت‌های عمودی در پایین هر کف) تعیین شده‌اند. و هم‌چنین توجه کنید که در حالی که کف پله‌ها ۲۵.۵ سانتی‌متر عمق دارد، اما یک دماغه ۲.۵ سانتی‌متری عمق کلی آن را ۲۸ سانتی‌متر کرده است. این‌ها راحت‌ترین ابعاد برای اکثر انسان‌ها هستند.

استاندارد های طراحی راه پله

محاسبات مربوط به وزن پله

ابعاد تعیین و اندازه‌ها با آیین‌نامه‌ها هماهنگ شده است، اکنون نوبت به ساختن راه‌پله است.اول نوبت تخته بغل‌بند (تخته موربی که تکیه‌گاه سر پله‌هاست) است. تخته بغل‌بند قسمت‌های دندانه‌ای پله هستند که کف پله و پیشانی به آن نصب می‌شوند. اگرچه تخته بغل‌بند می‌تواند از هر مصالحی (چوب، استیل، آلومینیوم، شیشه، پلاستیک، و غیره) ساخته شود، اما در سازه‌های مسکونی استفاده از چوب متداول‌تر است.
تخته‌های بغل بند معمولا آن‌قدر مستحکم طراحی می‌شوند که بتوانند وزن کف و پیشانی پله‌ها و نیز افراد را تحمل کنند. این نکته این امکان را فراهم می‌کند تا پله‌ها بتوانند از دیوار فاصله بگیرند. البته اگر تخته‌های بغل‌بند برای تحمل همه وزن‌هایی که ممکن است به آن بیاید طراحی نشده باشد، معمولا به سازه مجاور خود متصل می‌شود.

 

استاندارد های طراحی راه پله

اکنون نوبت کف و پیشانی پله است. وقتی آن‌ها در جایشان قرار بگیرند دیگر می‌توانید از طبقه‌ای به طبقه‌ای دیگر بروید.چه بخواهید چه نخواهید این دو بخش در دید عموم قرار دارند و باید سطح آن‌ها پوشانده شود (سرامیک، سنگ، فرش، و غیره). برای مثال، برای ذخیره پول می‌توانید در کف‌ها و پیشانی‌ها از الوارهای ساده استفاده کنید.

راهنمای طراحی راه پله

جلوگیری از خطر راه رفتن روی پله

اگرچه راه‌پله کامل شده است، اما تا زمانی که نرده به راه‌پله اضافه نشود نمی‌توان مسیر آن را ایمن طی کند. در قسمت باز پله و نیز پاگرد طبقه دوم باید نرده وجود داشته باشد تا از افتادن  جلوگیری شود.نرده مورد نیاز دیگر نرده کنار دیوار است. طراحی، اندازه، و محل قرارگیری این نرده توسط آیین‌نامه‌ها تعیین شده است.
 

نرده نباید در ارتفاعی بیش‌تر از ۹۶.۵ و کم‌تر ۸۶.۵ سانتی‌متر نسبت به کف پله باشد، و باید به طور افقی تا بالا و پایین پله امتداد پیدا کند.طبق آیین‌نامه فضای بالای راه‌پله باید حداقل ۲ متر باشد. به یاد داشته باشید که این عدد حداقل میزان این فضا است و بهتر است این فضا را کمی بزرگ‌تر بگیریم.

 

منبع: گردآوری شده توسط تحریریه چیدانه

۰ نظر ۰۱ آذر ۹۵ ، ۱۲:۱۱
فرشاد ناصری فر